با وارد کردن ایمیل خود محتوای این صفحه به ایمیل شما فرستاده می شود
انصراف
تشخیص نوع پرولاپس (افتادگی رحم یا واژن) در سگ و گربه
یکی از مهمترین مراحل در برخورد با پرولاپس دستگاه تناسلی، تشخیص اینکه با پرولاپس رحم (Uterine Prolapse) یا پرولاپس واژن (Vaginal Prolapse) مواجه هستیم، است.
افتراق با معاینه انگشتی (Digital Palpation)
پرولاپس رحم (Uterine Prolapse):
-
با معاینه انگشتی میتوان انگشت را به طور کامل دور بافت بیرونزده عبور داد.
-
در عمق بافت، دهانه رحم (Cervix) قابل لمس است.
-
این یافته نشان میدهد که کل رحم از طریق سرویکس خارج شده است.
پرولاپس واژن (Vaginal Prolapse):
-
فقط کف یا بخشی از محیط واژن بیرون زده است.
-
امکان عبور کامل انگشت به دور بافت وجود ندارد.
-
در اغلب موارد سرویکس قابل لمس نیست.
علت ایجاد
پرولاپس رحم
معمولاً:
-
هنگام زایمان یا
-
بلافاصله پس از زایمان
رخ میدهد و احتمالاً ناشی از:
-
شل شدن بافتهای لگنی
-
انقباضات شدید رحمی در حین زایمان
است.
پرولاپس واژن
اغلب در شرایط زیر دیده میشود:
-
نزدیک زمان زایمان
-
زمانی که پروژسترون کاهش و استروژن افزایش یافته است.
-
پس از تروما
-
در اثر تومورهای واژن
تشخیصهای افتراقی پرولاپس واژن
پرولاپس واژن ممکن است با موارد زیر اشتباه شود:
-
پرولاپس چین مخاطی واژن (Vaginal Fold Prolapse)
در این حالت مخاط واژن دچار ادم میشود و طی پرواستروس و استروس به علت افزایش استروژن شدت مییابد. -
تودههای واژن
-
تومورهای واژن
-
تومورهای مجرای ادرار (Urethral tumors)
درمان اورژانسی پرولاپس
اولین هدف، حفظ سلامت بافت بیرونزده تا زمان درمان قطعی است.
اقدامات اولیه
-
شستشوی کامل بافت با سرم استریل
-
مرطوب و لغزنده نگه داشتن بافت با ژل لوبریکانت استریل
-
جلوگیری از خشک شدن مخاط
کاهش ادم
برای کوچک شدن بافت میتوان از موارد زیر استفاده کرد:
-
محلول دکستروز ۵۰٪
-
سرم هیپرتونیک
-
شکر گرانول
-
کمپرس آب سرد
-
ماساژ ملایم
این روشها با ایجاد اثر اسمزی، ادم را کاهش داده و جااندازی را آسانتر میکنند.
جااندازی
پس از کاهش تورم:
-
بافت بهآرامی به داخل واژن برگردانده میشود.
-
برای جلوگیری از خروج مجدد، میتوان بخیههای شل روی دهانه واژن قرار داد.
نکته مهم:
استفاده از بخیه کیسهتنباکویی (Purse-string) برای بستن کامل دهانه واژن توصیه نمیشود، زیرا ممکن است باعث آسیب بافت، ایسکمی و اختلال در خروج ادرار شود.
استفاده از بخیه کیسهتنباکویی (Purse-string) برای بستن کامل دهانه واژن توصیه نمیشود، زیرا ممکن است باعث آسیب بافت، ایسکمی و اختلال در خروج ادرار شود.
بافت نکروزه
اگر بخشی از بافت دچار نکروز شده باشد:
-
ابتدا باید دبریدمان (برداشتن بافت مرده) انجام شود.
-
سپس جااندازی صورت گیرد.
درمان قطعی
پرولاپس کامل رحم
اگر تمام یا بخش عمده رحم خارج شده باشد:
-
اواریوهیسترکتومی اورژانسی (OHE) معمولاً بهترین درمان است، بهویژه اگر بافت آسیب دیده یا آلوده باشد.
در برخی موارد که بافت سالم است و بیمار ارزش تولیدمثلی دارد، میتوان:
-
لاپاراتومی انجام داد،
-
رحم را به داخل شکم برگرداند،
-
و آن را فیکس کرد.
پرولاپس واژن
پس از کنترل وضعیت اورژانسی، معمولاً اواریوهیسترکتومی انتخابی (Elective OHE) توصیه میشود، زیرا با حذف منبع استروژن:
-
بافت پرولاپس به تدریج کوچک میشود.
-
احتمال عود در سیکلهای بعدی به میزان قابل توجهی کاهش مییابد.
نکات کلیدی
-
وجود سرویکس قابل لمس و امکان عبور کامل انگشت دور بافت = پرولاپس رحم.
-
عدم امکان عبور انگشت و عدم لمس سرویکس = پرولاپس واژن.
-
در اغلب موارد، تورم با محلولهای هایپراسموتیک (مانند دکستروز ۵۰٪ یا شکر) قبل از جااندازی کاهش داده میشود.
-
اواریوهیسترکتومی درمان نهایی اغلب موارد پرولاپس رحم و بسیاری از موارد پرولاپس واژن است، مگر در حیوانات با ارزش تولیدمثلی که حفظ باروری مدنظر باشد.
زمان انتشار: سه شنبه 09 تير 1405 (10 روز قبل)
تعداد بازدید: ۹

