با وارد کردن ایمیل خود محتوای این صفحه به ایمیل شما فرستاده می شود
انصراف
بیماری لپتوسپیروز و واکسیناسیون آن در سگ
تهیه و تنظیم : دکتر امیررضا عامری نایینی ، متخصص بیماری های داخلی دام های کوچک
لپتوسپیروز یک بیماری باکتریایی جدی و قابل انتقال از حیوان به انسان است که میتواند بهسرعت کلیهها، کبد و ریههای سگ را درگیر کند. این بیماری گاهی با بیحالی، تب، استفراغ، بیاشتهایی یا زردی شروع میشود، اما در موارد شدید میتواند به نارسایی حاد کلیه، خونریزی ریوی و حتی مرگ منجر شود.
خبر مهم این است که واکسیناسیون منظم، بهترین راه عملی برای کاهش خطر ابتلاست.
لپتوسپیروز فقط بیماری سگهای روستایی یا سگهای شکاری نیست؛ در سگهای خانگیِ شهرنشین نیز دیده میشود و از نظر سلامت خانواده اهمیت دارد. بنابراین پیشگیری از آن باید بخشی از مراقبتهای روتین هر سگ باشد.
لپتوسپیروز چگونه منتقل میشود؟
عامل بیماری، باکتری لپتوسپیرا است. این باکتری اغلب از راه ادرار حیوانات آلوده، بهویژه جوندگان مانند موش، در محیط پخش میشود. سگ میتواند با نوشیدن آب آلوده، راهرفتن در خاک یا آب مرطوب آلوده، تماس با ادرار حیوان آلوده یا شکار جوندگان مبتلا شود.
بیماری فقط به سگهایی که در باغ، روستا یا طبیعت زندگی میکنند محدود نیست. سگهای شهری نیز در معرض خطرند؛ زیرا موشها، آبهای جمعشده، پارکها، حیاط ساختمانها، پانسیونها و تماس نزدیک با سگهای دیگر میتوانند مسیر تماس با عامل بیماری باشند.
کدام سگها باید واکسن بزنند؟
همهٔ سگها.
بر اساس توصیههای بهروز دامپزشکی، واکسن چهارگانهٔ لپتوسپیروز باید برای تمام سگها در نظر گرفته شود؛ بدون توجه به:
-
نژاد بزرگ یا کوچک
-
سن؛ از توله تا سگ سالمند
-
زندگی در شهر یا روستا
-
آپارتماننشین یا سگ دارای حیاط
-
دسترسی داشتن یا نداشتن به طبیعت، استخر، رودخانه یا باغ
این تصور قدیمی که نژادهای کوچک، سگهای شهری یا سگهایی که کمتر از خانه خارج میشوند، در خطر نیستند، دیگر قابل اتکا نیست. حتی سگ خانگی ممکن است با تماس غیرمستقیم با ادرار جوندگان در پارک، محوطهٔ ساختمان یا محل نگهداری آلوده شود.
چرا با گرمتر شدن زمین اهمیت واکسن بیشتر شده است؟
افزایش دمای جهانی، تغییر الگوی بارندگی، بارانهای شدید و سیلابها میتوانند شرایط را برای پایداری و انتشار لپتوسپیرا در محیط مساعدتر کنند. از طرفی تغییر شرایط آبوهوایی و گسترش زیستگاه جوندگان، احتمال تماس سگها با منابع آلوده را افزایش میدهد.
در عین حال، بیماری به مناطق مرطوب محدود نیست؛ در مناطق خشک و نیمهخشک نیز سگها از راه تماس با ادرار آلوده یا شکار جوندگان ممکن است مبتلا شوند. بنابراین صرف خشکبودن اقلیم محل زندگی، دلیل کافی برای کنارگذاشتن واکسن نیست.
چگونه خطر را در خانه و محیط زندگی کمتر کنیم؟
واکسن مهمترین اقدام است، اما این کارها نیز تماس با عامل بیماری را کمتر میکنند:
-
نگذارید سگ از آبهای راکد، بهخصوص پس از بارندگی یا سیلاب، بنوشد.
-
در خانه، حیاط، انبار و محل نگهداری غذا، کنترل جوندگان را جدی بگیرید.
-
اجازه ندهید سگ جوندگان را شکار کند یا بخورد.
-
آب و غذای حیوان را در محیطی تمیز و دور از دسترس موشها نگه دارید.
-
هنگام انتخاب پانسیون یا مهد سگ، از بهداشت محیط، زهکشی مناسب و کنترل جوندگان مطمئن شوید.
سگها معمولاً بیماری را مستقیماً از سگ دیگر نمیگیرند؛ خطر اصلی، محیط آلوده و ادرار حیوانات مخزن است. اما در محیطهای پرجمعیت مانند پانسیونها و پناهگاهها، تماس با محیط آلوده و احتمال حضور جوندگان بیشتر میشود.
برنامهٔ واکسیناسیون چگونه است؟
دامپزشک بر اساس سن، سابقهٔ واکسیناسیون و محصول موجود، برنامهٔ مناسب را تنظیم میکند. بهطور معمول، سگ واکسینهنشده به دو نوبت واکسن با فاصلهٔ ۲ تا ۴ هفته نیاز دارد و سپس واکسیناسیون بهصورت سالانه ادامه مییابد.
برای ورود به پانسیون، مهد سگ یا پناهگاه، بهتر است واکسیناسیون از قبل انجام شده باشد؛ زیرا ایجاد ایمنی کامل پس از سری اولیه زمان میبرد.
واکسیناسیون احتمال ابتلا را کاملاً صفر نمیکند، اما خطر بیماری و شدت آن را بهطور چشمگیری کاهش میدهد. حتی در سگ واکسینهشده، اگر علائم سازگار وجود داشته باشد، باید ارزیابی دامپزشکی انجام شود.
علائمی که باید جدی گرفته شوند
اگر سگ شما واکسینه نشده یا تماس احتمالی با محیط آلوده داشته و یکی از علائم زیر را نشان میدهد، سریع با دامپزشک تماس بگیرید:
-
بیحالی یا تب ناگهانی
-
بیاشتهایی، استفراغ یا اسهال
-
افزایش یا کاهش غیرعادی ادرار
-
زردشدن لثهها، سفیدی چشم یا پوست
-
درد شکم، ضعف یا تنفس غیرطبیعی
-
خونریزی یا کبودی غیرمنتظره
درمان زودهنگام میتواند جان حیوان را نجات دهد. در سگ مشکوک، بهدلیل احتمال انتقال بیماری به انسان، تا زمان راهنمایی دامپزشک از تماس با ادرار حیوان خودداری کنید و هنگام پاکسازی از دستکش استفاده نمایید.
اگر سگ مشکوک در خانه ادرار کرد، هنگام تمیزکردن دستکش بپوشید و نگذارید کودکان، سالمندان، زنان باردار یا افراد دچار نقص ایمنی با ادرار تماس داشته باشند.
جمعبندی
لپتوسپیروز بیماریای جدی است، اما بخش بزرگی از خطر آن با واکسیناسیون قابل پیشگیری است. واکسن لپتوسپیروز فقط برای سگهای بزرگ، روستایی یا سگهای طبیعتگرد نیست؛ همهٔ سگها—بزرگ و کوچک، شهری و روستایی—به محافظت نیاز دارند. با افزایش دمای جهان و تغییر شرایط محیطی، پیشگیری بهموقع بیش از گذشته اهمیت پیدا کرده است.
برای تنظیم برنامهٔ واکسیناسیون مناسب سگ خود، با دامپزشک مشورت کنید.
زمان انتشار: يكشنبه 15 شهريور 1405 (17 ساعت قبل)
تعداد بازدید: ۱۱
